... en nog eens bij Sint Maarten

In oktober werd opnieuw gegraven op het Gouvernementsplein, nu vanwege het plaatsen van twee enorme watertanks voor de fonteinen.
Ook bij deze klus werd weer hulp geboden door de vrijwilligers van de Scherminckel.

Er werd een sleuf van 10 bij 3 meter aangelegd, die de aansluiting vormde tussen de twee vorige opgravingsvlakken, zodat nu een groot aaneengesloten gedeelte van het plein archeologisch in kaart is gebracht.
Zoals verwacht, werden weer de nodige grafkuilen gevonden.
Anders dan de vorige keer werden nu op het diepste niveau ook enkelvoudige kistgraven aangetroffen, die iets ouder lijken dan de grote massagraven verder noordwaarts. Aan de vinger van een individu was nog een bronzen ring bewaard gebleven. Een andere grafkuil bevatte aan het "voeteneinde" van de volwassenen drie op elkaar gestapelde kinderskeletten.
Toen alle begravingen verwijderd waren, tekenenden zich op de bodem van de sleuf drie grote ronde vlekken af. Dit bleken de aanlegkuilen van tenminste twee, mogelijk drie waterputten te zijn.

Een ervan kon worden uitgegraven, de andere bleven zitten omdat ze net iets te diep reikten om handmatig te kunnen lichten en er geen tijd meer voor was.
Er kwamen resten van een houten ton uit (de eigenlijke put bestond uit gestapelde vaatjes) en een flinke hoeveelheid scherven van aardewerken kannen. Voorlopig nemen we aan dat er tegelijk met de bouw van het gasthuis, omstreeks 1275-1300, een waterput werd aangelegd en dat die een of twee keer werd vervangen (houten tonputten gingen maar 25 jaar mee). Op een bepaald moment (1349?) werd de put gedempt en werd het terrein een kerkhof. Onderzoek van de jaarringen kan nog de precieze ouderdom van de put aangeven.